hardlopen

Speedy's!!

Maandagavond,

Zo net na een crossje behoort er eigenlijk wel een herstelloopje in te zitten. Het groepje waar mee ik op stap ga daarvan zijn ook een aantal gelijkgestemden. De afspraak gemaakt om vanavond niet langer te lopen dan een uurtje. Komt mij ook goed uit want ik heb nog wat meer te doen.
Het is koud en er staat een gemeen windje.
Uit dit groepje is ook waarschijnlijk het eerste estafette team dat zich aangemeld heeft voor de Be More Ultra Tour. Hun naam die ze oorspronkelijk in gedachte hadden is toch enigszins aangepast en veranderde van "Maandagavondschapen" naar de "Speedy Minies".
Deze naam deden ze vanavond in ieder geval alle eer aan. Het tempo niet in de hand te houden. Trok ik er de rem op dan was het even naderhand weer raak. Het zal wel een het koude weer gelegen hebben. Als het groepje deze vorm doortrekt dan zit er voor de meesten wel een prima HM in op 20 maart in St. Antonis. Voor sommigen de uitgangsbasis om in het najaar de opstap te wagen om in Eindhoven voor de "hele" te gaan. Er ligt die dag dan wel wat te supporteren. Dat zijn toch wel mooie dagen om naar uit te zien. Reken er maar weer op dat mijn jaar weer gaat omvliegen. Weg voor je het weet.
Op het rondje van 9,5 km werd net geen 54' gelopen. Herstelloopje?

Vermeende blubber!

Zondagmorgen.

Na het feestje van een deel van de zaterdag groep. Er zullen er wel bij zijn die niet zo van feestjes houden. Anders waren we wel met een nog grotere groep geweest. Een steeds terugkerend onderwerp was toch wel het overlijden van Jos, hij was toch één van de mensen die vanaf 2004 deze groep mede kleur en fleur gaf.
Maar dan de cross op de zondagmorgen. Ik zie een aantal gezichten die ik gisterenavond ook zag. Dan komt de stelregel weer boven: 's avonds een grote jongen? Moet je dat op de morgen ook maar zijn!
De jeugd bijt om 10.00 u. het spits af. Veel zie je nooit van deze wedstrijdjes omdat we bezig zijn met inlopen. Om10.30 u. mogen wij.
Nu waren wij op woensdag hier al eens op het parcours en ik hield eigenlijk mijn hart wel een beetje vast hoe of het er bij zou liggen vanochtend. Blubber zooi van het dooiwater? Niks van dat alles het lag er perfect bij. De start dan met ongeveer 100 man.
Het eerste rondje een beetje aftasten. In het gesprek komen met het asfalt;-) 7'37". Dat moet te doen zijn. Iets erbij moet ook nog kunnen. Het volgende rondje in 7'15". Nog iets erbij? 7'09". De 4de omloop gaan er verschillende te hard van stapel gelopen maten er aan voor de moeite. 7'10". De voorlaatste ronde ook weer in 7'15". Het laatste rondje gaan we zijn drieën in. De versnelling van Mathieu is me net iets te machtig. Mark geeft het af op het laatste stukje. Een eindtijd van 43'35". De afstand is net geen 10 km. Ik ben er wel tevreden mee. Het was ook een trainingsweek waar, door allerlei omstandigheden, geen enkele rustdag in zat.

Klagen met gezonde benen!!

Vrijdag,

Vandaag gaan we het grootste gedeelte van onze start to run trainers naar het KNVB-sportcentrum in Zeist voor de jaarlijkse neuzenrichtdag. De Atletiekunie probeert ieder jaar weer om het ons naar de zin te maken. Ook dit jaar is men er weer in geslaagd een programma voor te schotelen met "op het puntje van je stoel momenten" er in.
Uiteraard is het gebruikelijke welkom met koffie en heerlijke broodjes. Als eerste gastspreker en motivator is Arnold Vanderlyde  onze voormalige bokser er met een presentatie hoe mensen te motiveren. Een goeie motivator. Maar iedereen weet dat je een loper niet te lang moet laten stilzitten daar wordt ie maar onrustig van. Dus naar buiten voor een drietal korte trainingsmomenten waar je ideeën zou kunnen opdoen om te gebruiken bij je training.
Een heikel punt zijn ook altijd de blessures en de risico's van het hardlopen perikelen bij lopers. Onze bondsarts heeft hier een duidelijke presentatie over. Ook haalt hij nog even de diverse medische mogelijkheden en ingangen aan.
De volgende die aan de beurt is laat ons, bij het begin van zijn betoog, een keertje opstaan en weer gaan zitten. Deze eenvoudige beweging is voor hem absoluut onmogelijk. De Belgische triatleet Marc Herremans is namelijk verlamd vanaf zijn borst. En zoals het het zelf zegt werkt er nog een groot en belangrijk deel wel. Wat een verhaal!! Waar haalt iemand in godsnaam de kracht en de motivatie vandaan om te presteren zoals hij presteerde. Kippenvel!! Een van zijn boeken is op dit moment al bij mij in huis en gaat deze week nog gelezen worden.
En dan begint het echt spannend te worden. De bekendmaking van de beste start to run locatie van Nederland in 2009. Er zijn 6 plaatsen genomineerd van de 124. Dus hoe dan ook scoort onze plaats hoog. Even is er een ogenblik van teleurstelling als we op plaats 3 eindigen. Maar dan! Een podiumplaats!! Nu kan ik mijn planning voor 2010 gaan maken. Bij winst was er een trip naar New York voor 4 trainers.

Zaterdagmorgen,

Ben aardig vroeg wakker en bij het ophalen van de krant uit de brievenbus even naar buiten. Geen vorst. Het lijkt er op dat we de baantraining gewoon kunnen uitvoeren. Maar de bazen besluiten anders. Met de fiets naar de baan. Ik ga een keer of 3 bijna onderuit. Op sommige plekken spiegelglad. Niet alleen ook de baan maar ook de weggetjes rond ons stadion niet op te lopen. Spoedoverleg met de collega's. Een paar alternatieven nagelopen en ook weer geskipt. Uiteindelijk een stuk gevonden waar het goed was om de kern van de training uit te voeren. Met het zonnetje erbij werd het toch nog een goeie training.
En dan...terwijl ik bezig ben met mijn verhaal een afschuwelijk telefoontje dat, Jos, een van onze lopers van het eerste uur op de zaterdagochtend vanmorgen is overleden. Hij liep 18 maanden geleden zijn laatste HM. Nu overleden gisteren 59 jaar geworden. Even oorverdovend stilte nu!!

Dubbel verkocht?

Woensdag,

Met de werkgroep naar het bos voor de cross van zondag. Het parcours in orde maken. Mooi niet. De natuur moet hier nog veel werk doen. We lopen wel op een ander parcours dan dat er op de planning staat. Een wielerclub uit onze gemeente heeft een MTB-toertocht. Zij zijn vergunningplichtig en samen met de afdeling, die verantwoordelijk is voor het bos, is hun traject uitgezet. Wij daarentegen zijn alleen meldingsplichtig. Kijk... en daar fietst het langs elkaar heen. Of beter gezegd niet langs elkaar heen. Niet te doen. Da's vragen om problemen. Wij gaan nu lopen op het parcours van de Pnemcross van half december en doen dat in tegengestelde richting. Lijkt het toch een ander rondje te zijn en de MTB-ers schuiven een paar honderd meter op. Alle partijen tevreden.
Het zal wel een behoorlijke blubberzooi worden.
Dat was ook de verwachting voor de training van vanavond. Maar tegen de avond gaat het licht vriezen en worden de wegen rondom ons stadion steeds gladder. De training kan wel nagenoeg worden afgemaakt.

Donderdagmorgen,

Harrie lijkt weer enigszins herstelt van zijn val met de fiets een loopt vanmorgen weer mee. Nog niet het hele traject maar toch ruim 90'. Ons programma staat op 2:30'. Het hele traject zullen we lopen op geasfalteerde wegen. Een poging ondernomen om op de fietspaadjes in het bos te lopen maar dat is vragen om problemen. Snel weer terug naar het asfalt. Nu merk je wel als je op harde ondergrond loopt dat het tempo wel iets hoger komt te liggen. En of Ron of Maria of ik op kop loop dat maakt niet uit. Gaandeweg gaat het iets sneller. Tot er weer aan de rem wordt getrokken. Ja... en Els liep ook vandaag weer mee. En wat denk je? Nu wel tijd ingeruimd voor koffie. Een kleine 26 km op de teller. Een mooie duurloop op weg naar een voorjaarsmarathon. Vragende gezichten? Die liep jij toch geen? Nee dat doe ik ook niet maar ik loop nou eenmaal graag die duurloopjes mee.

Voorjaars agenda vol!

Maandagavond,

Dat het een enerverend loopjaar zal gaan worden is mij inmiddels wel duidelijk. Geen voorjaarsmarathon op de planning maar het jaar is nog maar amper een maand oud en de agenda staat vol met allerlei toploopjes zeg maar gerust TOP lopen.
Evenals vorig jaar in het voorjaar een loop met webloggers hier in Uden van 26 km op 28 februari. Er is nog plaats. Wil je nog meedoen vul dan even het  formulier in. Amper een maand later op 27 maart is diezelfde omgeving het middelpunt van de Be More Ultra Tour. Het moet mijn ultra debuut worden. Ik moet wel want anders weten ze de weg niet. Vervolgens eind mei mag ik mee doen met een Roparun team.

Het spreekt voor zich als je in een team zit dat er allerlei acties op touw worden gezet om zoveel mogelijk sponsorgelden binnen te halen.
Zo ook bij team 238. Ron maakte er vorige week een schitterend overzicht van al die activiteiten.

Ons duurloopje van gisterenavond dat eigenlijk een kleine 18 km had moeten zijn dat liep niet zoals het lopen moest. Al een bewuste keuze gemaakt om van het geplande rondje af te wijken en op fietspaden te lopen. Het werd op een bepaald moment met de minuut gladder. Dan maar het besluit nemen: "we keren om en lopen naar huis". Ik denk een goed besluit nu kwam iedereen zonder mankeren thuis. Toch nog 1:10' gelopen.