Vrijdag,
Vandaag gaan we het grootste gedeelte van onze start to run trainers naar het KNVB-sportcentrum in Zeist voor de jaarlijkse neuzenrichtdag. De Atletiekunie probeert ieder jaar weer om het ons naar de zin te maken. Ook dit jaar is men er weer in geslaagd een programma voor te schotelen met "op het puntje van je stoel momenten" er in.
Uiteraard is het gebruikelijke welkom met koffie en heerlijke broodjes. Als eerste gastspreker en motivator is Arnold Vanderlyde onze voormalige bokser er met een presentatie hoe mensen te motiveren. Een goeie motivator. Maar iedereen weet dat je een loper niet te lang moet laten stilzitten daar wordt ie maar onrustig van. Dus naar buiten voor een drietal korte trainingsmomenten waar je ideeën zou kunnen opdoen om te gebruiken bij je training.
Een heikel punt zijn ook altijd de blessures en de risico's van het hardlopen perikelen bij lopers. Onze bondsarts heeft hier een duidelijke presentatie over. Ook haalt hij nog even de diverse medische mogelijkheden en ingangen aan.
De volgende die aan de beurt is laat ons, bij het begin van zijn betoog, een keertje opstaan en weer gaan zitten. Deze eenvoudige beweging is voor hem absoluut onmogelijk.
De Belgische triatleet Marc Herremans is namelijk verlamd vanaf zijn borst. En zoals het het zelf zegt werkt er nog een groot en belangrijk deel wel. Wat een verhaal!!
Waar haalt iemand in godsnaam de kracht en de motivatie vandaan om te presteren zoals hij presteerde. Kippenvel!! Een van zijn boeken is op dit moment al bij mij in huis en gaat deze week nog gelezen worden.
En dan begint het echt spannend te worden. De bekendmaking van de beste start to run locatie van Nederland in 2009. Er zijn 6 plaatsen genomineerd van de 124. Dus hoe dan ook scoort onze plaats hoog. Even is er een ogenblik van teleurstelling als we op plaats 3 eindigen. Maar dan! Een podiumplaats!! Nu kan ik mijn planning voor 2010 gaan maken. Bij winst was er een trip naar New York voor 4 trainers.
Zaterdagmorgen,
Ben aardig vroeg wakker en bij het ophalen van de krant uit de brievenbus even naar buiten. Geen vorst. Het lijkt er op dat we de baantraining gewoon kunnen uitvoeren. Maar de bazen besluiten anders. Met de fiets naar de baan. Ik ga een keer of 3 bijna onderuit. Op sommige plekken spiegelglad. Niet alleen ook de baan maar ook de weggetjes rond ons stadion niet op te lopen. Spoedoverleg met de collega's. Een paar alternatieven nagelopen en ook weer geskipt. Uiteindelijk een stuk gevonden waar het goed was om de kern van de training uit te voeren. Met het zonnetje erbij werd het toch nog een goeie training.
En dan...terwijl ik bezig ben met mijn verhaal een afschuwelijk telefoontje dat, Jos, een van onze lopers van het eerste uur op de zaterdagochtend vanmorgen is overleden. Hij liep 18 maanden geleden zijn laatste HM. Nu overleden gisteren 59 jaar geworden. Even oorverdovend stilte nu!!
Laatste reacties